دانشمندان نورون‌های محرک اضطراب – و نحوه‌ی آرام کردن اون‌ها رو شناسایی می‌کنند!

اختلالات اضطرابی رایج‌ترین نوع بیماری سلامت روان توی جهان هستن و زندگی حدود ۳۶۰ میلیون نفر رو تحت تأثیر قرار می‌دن. اما اگه راهی برای معکوس کردن اثرات اضطراب وجود داشته باشه چی؟

محققان شورای ملی تحقیقات اسپانیا و دانشگاه میگل هرناندز الچه (CSIC-UMH) توی اسپانیا با «بازتراز کردن» فقط چند نورون توی آمیگدال – بخشی از مغز که مسئول تصمیم‌گیری، یادآوری و مدیریت احساسات هست – اضطراب، افسردگی و نقص‌های اجتماعی رو توی موش‌ها از بین بردن و رفتارهای معمول اون‌ها رو برگردوندن.

این بازتراز کردن از طریق ژنی به نام GRIK4 انجام شد که نقش مهمی توی پیام‌رسانی مغز داره.

وقتی GRIK4 بیش از حد بیان می‌شه، تولید پروتئینی به نام GluK4 رو افزایش می‌ده، که رفتارهای شبیه به اضطراب رو فعال می‌کنه. موش‌هایی که پروتئین GluK4 بیشتری دارن، تمایل دارن از فضاهای باز دوری کنن، توی معاشرت راحت نیستن و نشانه‌هایی از افسردگی نشون می‌دن. اون‌ها همچنین توی تشخیص اشیا مشکل دارن.

محققان با استفاده از تکنیک‌های ویرایش ژن برای حذف نسخه‌های اضافی ژن GRIK4، GluK4 رو توی موش‌ها کاهش دادن، و نشانه‌های اضطراب، افسردگی و مسائل اجتماعی رو از بین بردن.

آلوارو گارسیا، متخصص علوم اعصاب، می‌گه: «همین تنظیم ساده برای معکوس کردن رفتارهای مرتبط با اضطراب و نقص‌های اجتماعی کافی بود، که این شگفت‌انگیزه.»

علاوه بر این، این تیم یک نوع خاص از نورون رو توی آمیگدال به عنوان مسئول علائم اضطراب شناسایی کردن. وقتی این نورون‌ها به حالت استاندارد برگردونده شدن، رفتار موش‌ها به حالت عادی برگشت.

موش‌های درمان شده همچنان توی تست‌های حافظه‌ی تشخیص شیء بعدی مشکل داشتن، که نشون می‌ده قسمت‌های دیگه‌ی مغز که تحت تأثیر اختلالات اضطرابی قرار می‌گیرن، با کاهش بیان GRIK4 اصلاح نشدن.

خوان مرما، متخصص علوم اعصاب، می‌گه: «ما قبلاً می‌دونستیم که آمیگدال توی اضطراب و ترس نقش داره، اما حالا یک گروه خاص از نورون‌ها رو شناسایی کردیم که فعالیت نامتعادل اون‌ها به تنهایی برای تحریک رفتارهای آسیب‌شناختی کافیه.»

همین درمان زمانی که روی موش‌های غیرمهندسی شده با سطوح اضطراب بالاتر اعمال شد هم موفقیت‌آمیز بود، که نقش حیاتی بخش‌های موضعی مغز توی اختلالات اضطرابی و اینکه چطور این مدارها می‌تونن بازتراز بشن رو بیشتر نشون می‌ده.

اگرچه هنوز فرآیندهای مشابهی توی مغز انسان مشاهده نشده، موش‌ها به عنوان مدل‌های علمی خوبی در نظر گرفته می‌شن، که به درمان‌های جدیدی اشاره می‌کنن که می‌تونن به آرام کردن مغزهای مضطرب و بیش از حد فعال ما کمک کنن. ممکنه یک تکنیک شبیه به اون چیزی که توی این مطالعه استفاده شده، برای انسان‌ها تطبیق داده بشه و برای بسیاری از اضطراب تسکین فراهم کنه.

لرما می‌گه: «هدف قرار دادن این مدارهای عصبی خاص می‌تونه به یک استراتژی مؤثرتر و موضعی‌تر برای درمان اختلالات عاطفی تبدیل بشه.»

لینک منبع